Het Iraanse volk vecht al 47 jaar voor vrijheid, waardigheid en democratie. Vrouwen, studenten, activisten en andere burgers riskeren dagelijks hun leven door zich uit te spreken tegen onderdrukking.

Het regime slaat keihard terug. Demonstranten worden gearresteerd, gemarteld, opgesloten of zelfs vermoord. [1] In januari 2026 schoot het regime op vreedzame demonstranten waarbij tienduizenden doden vielen. [2] Nog tienduizenden andere demonstranten werden gearresteerd en zitten nog steeds vast. Hun enige 'misdaad': vrijheid eisen.

Daarnaast heeft het regime de Iraanse bevolking volledig geïsoleerd door een wekenlange internetblokkade, die de communicatie met de buitenwereld afsnijdt en de verspreiding van informatie over de repressie onmogelijk maakt. Het gebrek aan harde internationale veroordelingen van deze digitale onderdrukking versterkt de isolatie en verzwakt de solidariteit met het Iraanse volk.

Nu dreigt een nieuwe ramp: een langdurige en onvoorspelbare oorlog.

Wij verzetten ons krachtig tegen het misbruiken van de democratische strijd van het Iraanse volk voor geopolitieke agenda’s. De bombardementen van Israël en de Verenigde Staten brengen burgers in direct gevaar.

We erkennen de diepe wanhoop van veel Iraniërs die decennialang voor vrijheid hebben gestreden, terwijl massale protesten herhaaldelijk bloedig zijn neergeslagen zonder dat de machtsstructuur veranderde. Voor velen heeft het uitschakelen van militaire machthebbers daarom gevoelens van opluchting of hoop losgemaakt. Tegelijk weten we dat buitenlandse interventies grote gevolgen hebben, iets wat Iran zelf heeft ervaren, na de coup van 1953 waarbij een democratisch gekozen leider met buitenlandse steun werd afgezet met langdurige gevolgen voor de Iraanse soevereiniteit.

Wat voor ons centraal blijft staan, is dat duurzame democratische verandering alleen van binnenuit kan groeien: van burgers, vakbonden, vrouwenbewegingen, studenten en maatschappelijke organisaties die een vrije samenleving opbouwen. Een democratie die je zelf bevecht, is de enige democratie die standhoudt.

Wij veroordelen de brute repressie door de Islamitische Republiek én elke buitenlandse militaire escalatie die burgers in gevaar brengt. Dit is geen vergelijking of relativering, maar twee schendingen van hetzelfde fundamentele principe: burgers mogen nooit tot instrument in een machtsstrijd worden gemaakt. Het regime gebruikt het dreigingsnarratief juist om protesten te smoren en de bevolking het zwijgen op te leggen. Ze houden honderdduizenden gevangenen gegijzeld op onbekende plekken. 

Wij zijn getuigen.

Wij zien de moed van het Iraanse volk.

Wij weigeren weg te kijken.

Daarom roepen wij op tot actie.

Onze eisen:

1. Onmiddellijke vrijlating van alle politieke gevangenen
Demonstranten, studenten, journalisten en activisten horen niet in de cel. Laat ze nu vrij. Dat is waar de Nederlandse regering toe moet oproepen.

2. Bescherming voor Iraanse mensen in asiel
Wij roepen de Nederlandse regering op om de momenteel 2288 Iraanse mensen in Nederlandse asielzoekerscentra een versneld en humaan asielproces te bieden. [3] Met Iran in oorlogssituatie moeten mensen in asiel snel veiligheid en antwoorden krijgen.

3. Duidelijke veroordeling van oorlogsmisdaden 
Wij vragen de Nederlandse regering zich consequent uit te spreken tegen oorlogsmisdaden, ongeacht de dader. Bescherming van burgers, scholen en ziekenhuizen geldt altijd. Een meisjesschool met meer dan honderd dode kinderen, een ziekenhuis en een farmaceutisch bedrijf zijn al getroffen door deze oorlog. De Nederlandse regering moet met een harde veroordeling komen. 

4. Onafhankelijk onderzoek en berechting Nederland moet zich actief inzetten voor onafhankelijk onderzoek naar misdaden van het Iraanse regime en internationale vervolging ondersteunen. Straffeloosheid is onaanvaardbaar. 

5. Krachtige veroordeling internetblokkades
Wij roepen de Nederlandse regering op om de internetblokkades krachtig te veroordelen en zich internationaal in te zetten voor druk op het Iraanse regime, evenals voor steun aan technologieën en initiatieven die Iraniërs helpen censuur en digitale isolatie te doorbreken. Het afsluiten van internet om protesten te onderdrukken is een ernstige mensenrechtenschending. Veel Iraniërs kunnen geen contact leggen met hun naasten, terwijl er bommen om hen heen vallen. Families verkeren zo in nog meer onzekerheid over het lot van hun geliefden. 

Onze oproep

Vrijheid laat zich niet bombarderen.

Vrijheid groeit uit moed, solidariteit en rechtvaardigheid.

Sta op voor de mensen die hun leven riskeren voor democratie en mensenrechten. Spreek je uit.

Teken deze petitie.

Vrouw, Leven, Vrijheid [4]

[1] De reactie van het Iraanse regime volgt een bekend patroon. Tijdens de studentenprotesten van 1999, de Groene Beweging van 2009, de brandstofprotesten van 2019, en de Woman, Life Freedom protesten van 2022 werden demonstranten neergeschoten, massaal gearresteerd, gemarteld en geëxecuteerd. In december 2025 gingen opnieuw Iraniërs de straat op naar aanleiding van economische ontwrichting en toenemende politieke repressie. Wat begon als protest tegen verslechterende leefomstandigheden groeide uit tot een bredere oproep voor vrijheid. De aantallen protesteerders groeide tot meer dan een miljoen op de avond van 8 januari 2026.

[2] Zie voor meer info hier, hier en hier.

[3]  COA. 1 februari 2026: https://www.coa.nl/nl/lijst/personen-de-opvang-van-het-coa

[4] 'Jin, Jiyan, Azadî’ komt voort uit Koerdische vrouwenbewegingen die geloven dat vrouwenemancipatie onlosmakelijk verbonden is met sociale verandering. Het aanhalen van ‘Vrouw, Leven, Vrijheid’ zonder de Koerdische wortels te erkennen, zou de uitwissing waartegen Koerdische vrouwen zich al decennia verzetten herhalen.